Skip to main content

ოზურგეთის მაზრის მმართველობა

რუსეთის იმპერიაში ოზურგეთის მაზრის უფროსები იყვნენ:
  • 1845-1846 — ლევან ნიკოლაევიჩ ქორქიევი
  • 1847 — პოლკოვნიკი, თავადი ივანე კონსტანტინეს ძე ბაგრატიონ მუხრანსკი ''(მ.შ.)''
  • 1848 — მაიორი პ. ნიკოლარვიჩ ივანოვი ''(მ.შ.)''
  • 1849 — მირიან ჭყონია
  • 1851 — ალექსანდრე იოთამის ძე ქარცივაძე 
  • 1850-1857 — სპირიდონ სემიონოვიჩ მაჭავარიანი
  • 1859 — ალექსანდრ ნიკოლოზის ძე პოდკოლზინი ''(მ.შ.)''
  • 1861-1862 — კარლ ოსიპოვიჩ დუშინსკი
  • 1863-1864 — ნიკოლოზ ივანეს ძე პრინცი
  • 1865 — იგნ. კონსტანტინეს ძე კრასნიცკი
  • 1866-1869 — პეტრ ფრანც გერარდი
  • 1870-1874 — ივან გრიგოლის ძე ვახრამოვი
  • 1877 — მაიორი კლემ ავგუსტ რიხტერი
  • 1879-1883 —ოტია დადიანი
  • 1883-1887 — დიმიტრი ალექსის ძე ვირუბოვი
  • 1888 — მიხეილ ეგოროვი
  • 1891 — თათარხან თენგიზ დადეშქელიანი
  • 1892 — მიხეილ ეგოროვი
  • 1893 — სოკოლსკი
  • 1894-1897 — კონსტანტინე ზოსიმეს ძე ალშიბაია
  • 1898-1903 წლებში ივან ლაზარენკო
  • 1903-1905 წლებში მარტის ჩათვლით ივანე ჯაფარიძე
  • 1905 წლის მაისიდან ქელბაქიანი
  • 1905 — ივან ლაზარენკო
  • 1905-1906 ივანე ტოლმაჩოვი
  • 1906 წლის ოქტომბერი - 1908 წლის თებერვალი — კაპიტანი ევგენი ერმოლოვი
  • 1909-1913 — გავრილ ზაკუსოვი
  • 1914-1916 — ნიკოლოზ ჩერნოვი
მაზრის თავად-აზნაურთა წინამძღოლი 1905 წლის მარტში თ. კ. ერისთავი
 
მომრიგებელი მოსამართლე 1905 წელს იყო ექვთიმე თაყაიშვილის ძმა ნიკოკია თაყაიშვილი. მას ქუთაისის გუბერნატორმა სტაროსელსკიმ გადადგომა შესთავაზა, რადგან ამას ითხოვნდნენ რევოლუციონერები და თაყაიშვილს ბოიკოტს უცხადებდნენ.

1905 წლის აგვისტოს მანიფესტის მიხედვით მაზრაშიშემოღებულ იქნა ერობა (თვითმმართველობის უფლება) არჩევნები ჩატარდა კვოტების მიხედვით: მსხვილი მემამულეების წარმომადგნლები (6), წვრილი მემამულეების წარმომადგენლები (12) და დასახლებების წარმომადგენლები (15). სულ აირჩიეს 33 ხმოსანი (ცნობის ფურცელი N2904, 1905)

  • ჯაბა ერისთავი, გრიგოლ გუგუნავა, ნიკო გეგელაიშვილი, მიხეილ თუმანიშვილი, ალექსანდრე შარაშიძე, ერმილე ნაკაშიძე - მსხვილი მემამულეების წარმომადგენლები (6) 
  • არსენ მამულაიშვილი, დიმიტრი გოგიტიძე, ლადიკო ცეცხლაძე, ისააკ საბაშვილი, ალექსანდრე ხუნგია, ირაკლი კალანდაძე, ნიკო თავამაიშვილი, არსენ წითლიძე, გიორგი ქიქოძე, ლევანტი გოგიბერიძე, მოსე გოგიტიძე, ილია მგალობლიშვილი - წვრილი მემამულეების წარმომადგენლები (12) 
  • სიმონ გრიაზნოვი, გიორგი ჭოღოშვილი - ოზურგეთი
  • გიორგი ცინცაძე - ერკეთი და სურები 
  • ილარიონ კალანდაძე - ბასილეთი და ჯვარცხმა 
  • დათიკო ვაჩეიშვილი - აკეთი 
  • თომა ლომინაძე - აცანა
  • თედო კიკვაძე - შემოქმედი, ლიხაური 
  • ირაკლი დოლიძე - ფარცხმა, ამაღლება
  • აბიბო კორიფაძე - ნანეიშვილი, ზემო ხეთი 
  • სევასტი მურვანიძე - ხვარბეთი, გურიანთა 
  • პროკოფი ფირცხალაიშვილი - ლანჩხუთი, ნიგოითი 
  • გიორგი მურვანიძე - მიქელგაბრიელი, ჩოჩხათი 
  • ნოე გოგელია - ჯუმათი, ძიმითი
  • მახარობელ კვაჭაძე - ჯურუყვეთი, ჩიბათი 
ქალაქ ოზურგეთში 1896 წლიდან მოქმედებდა  საქალაქო თვითმმართველობა.

სოფლები დაყოფილი იყო სასოფლო საზოგადოებებად.

Comments

Popular posts from this blog

გურიის ფეოდალები

გურიის თავადები ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობით ფლობს გურიას გურიელი და იტყვის ვარდანის ძეობასა, და სხუანი მის ქვეშენი არიან ესენი: თავდგირიძე და ამილახორი, ჩავიდნენ სამცხიდან, შარვაშისძე მოვიდა აფხაზეთიდამ, ბერიძე, კვერღელისძე, ბერეჟიანი, ნაკაშიძე დასხუანი, აგრეთვე აზნაურნიცა XIX საუკუნეში, დიმიტრი ბაქრაძის თანახმად, გურიაში თავადების შემდეგი გვარები იყო: გურიელი გურიელები გვარად სინამდვილეში ვარდანისძეები იყვნენ, ხოლო გურიელობა კი იყო მათი ტიტული, როგორც გურიის მფლობელებისა. ისინი თავიდან გურიის ერისთავები, XVI საუკუნიდან კი დამოუკიდებელი მთავრები  იყვნენ. გურიელად იწოდებოდა ფეოდალური სახლის უფროსი, სახლის სხვა წევრები - ბატონიშვილებად. გურიელების საზაფხულო რეზიდენცია იყო უჩხუბი, ზამთრისა კი - ოზურგეთი , მამია V გურიელმა რეზიდენცია მთლიანად ოზურგეთში გადაიტანა. საგვარეულო საძვალე - შემოქმედის ეკლესია , საბატონიშვილო - ლესა .  გურიელების გერბი ნაკაშიძე გურიელების შემდეგ გურიის ყველაძე ძლიერი და მდიდარი გვარი იყო. ნაკაშიძეების საგვარეულო მოდის...

მეგრული ტოპონიმები და გვარები გურიაში

გურია, სანამ გურულების წინაპარი მესხების ერთი ნაწილი ამ ტერიტორიაზე დასახლდებოდა, ეკავათ ზანურ (მეგრულ-ლაზურ) ენაზე მოსაუბრე ხალხს. ეს არის ახსნა იმისა, თუ რატომაა ხშირი გურიაში ზანური წარმოშობის ტოპონიმები, ასევე მეგრული დაბოლოების მქონე გვარები. მეგრულ-ლაზური ტოპონომიკა დღევანდელი გურიის ტერიტორიაზე VII-VIII საუკუნეების შემდეგ თანდათანობით ჩაანაცვლა ქართულმა, თუმცა ცალკეული ტოპონიმი მაინცაა შემორჩენილი. ამის მიზეზი იყო ქართულ ენაზე მოსაუბრე ტომების ლტოლვა მესხეთიდან ზღვისკენ, რაც განპირობებული იყო ერთი მხრივ ამ ხალხების მიერ ზღვაზე გასასვლელის ძიებით, ხოლო მეორე მხრივ, ქართლში არაბთა შემოსევებით. ( ჯავახიშვილი ი. , ქართველი ერის ისტორია წ I, 1960;  მაკალათია ს.,„სამეგრელოს ისტორია და ეთნოგრაფია“; 1941 ) ჰიდრონიმები : ორაგვისღელე , ოჩორჩხა (მთისპირი), ოკვანე, ოსკოჭინე (ჩაისუბანი) ოყვავილა (ქვემო აკეთი) ქალაქების და სოფლების დასახელებები: ოზურგეთი - მეგრული თავსართი „ო“ შეესაბამება ქართულ თავსართს „ა“ (ო-ზურგ-ეთი, სა-ზურგ-ეთი). ოზურგეთი და მისი შემოგარენი ზურგის ფუნქციას ასრულ...

გურიის სოფლების ძველი სახელები

არჩეული - ჩიქვეთი და ებალაური განთიადი - ჭანიეთური გოგოლესუბანი - ქვემო ფარცხმა გონებისკარი - გომების კარი // კარისყურე გურიანთა - გურია მ თა დაბლაციხე - საყვავისტყე ვაზიანი - ზემო ჯვარცხმა ზემო ნატანები - სამღვთო თხინვალი - ახალსაყდარი ლიხაური - ლეხაური - რეხეული მერია -გოგორეთი მზიანი - ფიჩხისჯვარი მშვიდობაური - ოქროსქედი ნიგოითი - ნიგოზდიდი ნინოშვილი - ცაცხვიანი ოზურგეთი (სოფელი) - ეწერი სილაური - გაღმა ბაილეთი და ძეგორა შრომისუბანი - ოკვანე ჩოხატაური - ჩ ა ხატაური და ბირკნალი ცხემლისხიდი - უჩხუბი ხიდისთავი - ოცხანა ჯუნეწერი - ჯუნჯუათი

ნიკიტა თალაკვაძე, მოქალაქე მღვდლის დღიურიდან

ორი ნაწყვეტი ნიკიტა თალაკვაძის „მოქალაქე მღვდლის დღიურიდან“, რომელიც გამოაქვეყნა ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმმა 2013 წელს. გურიაში ხდება ეკლესიის საბოლოო ლიკვიდაცია, 1929 ამ თაობაზე მეტად საგულისხმო და მნიშვნელოვანი ამბები ჩამომივიდა ჩემი სოფლიდან „მთის-პირიდან“ ( ასკანის თემი ): მთის პირის სამრევლო ტაძარი ეს ერთი კვირაა სოფლის ხელისუფლებას დაუბეჭდია. ზარი ჩამოუხსნიათ სამრეკლოდან და გაუტანია „ციხის უბანში“, ტყეში და იქ „კვიჩილაურის“ ჩაის კოლექტივში ჩამოუკიდნიათ. ამ „კვიჩილაურზე“ (ადგილის სახელია) ჩაის პლანტაცია გაუშენებია 40 კაცისაგან შემდგარ კოლექტივს. ამათ უკვე დამუშავებული აქვს ოცდაათი ჰექტარი მიწა ჩაისათვის და სწარმოებს კიდევ დაუცხრომელი მუშაობა ამ საქმის უფრო გასაფართოებლად! იმ ეკლესიის ზარს სამჯერ ჩამორეკავენ თურმე და ამით მოუწოდებენ „კომუნარებს“ მუშაობაზე! თუ მესამე ზარის ჩამორეკაზე მუშა არ გამოცხადდა სამუშაოზე, მას უკვე დააჯარიმებენ! ამ კოლექტივში უმეტეს წილად შედიან ორი გვარის კაცები - თალაქვაძე-სიამაიშვილები. ის ზარი, რომელსაც საუცხოო რაკრაკი გაჰქონდა მთის-პირის წმინდა გიორ...

ფოთი 1872 წელს

მაქს ფონ ტილმანი, გერმანელი დიპლომატი აღწერს ფოთს. მან 1872 წელს იმოგზაურა კავკასიაში, ოსმალეთსა და ირანში, რაც აღწერა 1875 წლის წიგნში Streifzüge im Kaukasus, in Persien und in der asiatischen Türkei . რიონის დელტა, ჯონ ტელფერის ნახატი ბევრი დრო არ გასულა მას შემდეგ, რაც ფოთი წარმოადგენდა დიდ ჭაობს რამდენიმე ქოხით; ათი წლის წინ მოსახლეობა ხტუნვით გადადიოდა წვიმიან ამინდში სახლიდან სახლში და მიუხედავად იმისა, რომ დღეს ქუჩები შევსებული და მოკირწყლულია, ბაყაყების მხიარული ყიყინი მაინც ისმის ქუჩების ზედაპირიდან და ამაში მათ ვერ დავადანაშაულებთ, რადგან ძნელად მოიძებნება დედამიწაზე სხვა ასეთი სამოთხე ამფიბიებისთვის. ფოთი საკუთარ კეთილდღეობას, თუ არა საერთოდ არსებობას, უნდა უმადლოდეს კალამს, რადგან როდესაც თურქეთმა რუსეთს ა დრიანოპოლის შეთანხმებით დაუთმო ტერიტორია ყარსსა და ზღვას შორის, საზღვარს, საერთო შეთანხმებით, მდინარე ჭოროხზე უნდა გაევლო და ამ შეთანხმებით რუსეთი ბათუმის ხელსაყრელ ნავსადგურს მიიღებდა. მაგრამ მხოლოდ შეთანხმების რატიფიკაციის შემდეგ აღმოჩნდა, რომ საზღვრად ხე...